تو از دروغ لذت می بری خاطره ...

قرارمان يادت رفت خاطره ...

اما بيا براي ياد آوري خاطراتمان با هم عهدي ببنديم ... نه به مانند عهدي كه سعدي با معشوقه اش بست و از ناعهدي او شكايت كرد كه عهد نابستن از آن به كه ببندي و نپايي ... و مگر تو با من عهدي بستي كه نپايي ...؟ بيا تا همديگر را گم كنيم و دوباره از نو به دنبال هم بگرديم ... انقدر بگرديم تا اما هرگز همديگر را پيدا نكنيم و به خيال ببريم اين گشتن هايمان را ... فراتر از اين همه دروغ و اين همه خيانت و آنگاه كه در ميان اين همه انسان و اجتماع و هياهو و بلوا و آشوب و دروغ به همديگر رسيديم ديگر به من راست بگويي كه اصلا مرا دوست نداشته اي و نداري ...آن وقت خاطره انگيزترين آغوش خيال تو مال من بشود و شكوه و شادم...