همه من فقط یک نفر است ... خاطره ...

تو بهانه ي خلقت من هستي و وجود من از توست ... به چشمانت قسم ميخورم ... و تو هم تو را به خدا يه كم نگاه كن به راه رفتنت و به حرف زدنت و خلاصه به بودنت ...كمي نگاه كن و از ياد نبر چشمه را كه به دست مرداب سپرده اي و نور را كه به تاريكي داده اي ... تو نور آسمان و چشمه ي زمين هستي و من با اين كه عقلم حتي ذره اي قد نمي دهد به فهميدن اين چشمه و نور ... اما گوشه ي مجلس عزا يا شادي و ميان گريه و خنده و اصلا هرجا وقتي لبم به نام تو تكان مي خورد و دلم هي تكان مي خورد و مي لرزد از خودم بيخود مي شوم ... لرزشي كه هنوز نمي فهمم از كجاي من بلند مي شود و هر بار بيش تر ايمان مي آورم به پايان زندگي و شور جواني ... با تو روحم دوباره دميده مي شود در من ... روشن مي شوم و نور مي بارد در من ...تو راهي مي شوي به سوي ماندنت ، به سوي من ... به سوي با هم تا بهشت زندگي رفتن ... اما همين كه مي خواهي وارد بهشت شوي ، مكث ميكني و وارد نمي شوي و مدام اين پا و آن پا مي كني و فقط خدا مي داند كه در دلت چه مي خواهي كه ترس نميگذارد تا به خواسته ات برسي ...

تو از دروغ لذت می بری خاطره ......